counter 13,757

Profile

Night_in_Gale
$hIn_y0nz @shinmai-28- มีชื่อภาษาเกาหลีว่า ซฮอ-ยอน555+

Calendar

March 2008
S M T W T F S
« Feb   Apr »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Tag Cloud

chic ga h0t cover morks

Recent Readers

You!
Join storythai!

TONK
Night_in_Gale
*GOLFZYEZA
JicKy_Mi.Ji.Me.
~*M@2$hii3Z /// N♥R /// :P
* v r a-door . .
~Rachel~
nurseprincess
De$T!nY & WonDerWaa
♥ Lil RYU ♥
~*ตั-ว-น้-อ-ย*~
MORKS no R
นาย*อะตอม
♀FP::*::DIARY♀ツ
jane_jang
ღ♥ Art & Aor ♥ღ
゙เอ้พลอย (♥) NAWARAT★NATACHA :)
!!^[BoWz]^!!
i-mOmAy


Link

...Always...

คิดถึง...คิดถึงสิ่งที่ผ่านมา...

คิดถึง...สิ่งที่สูญหาย คิดถึง...วันพรุ่งนี้ที่เคยมี

ไร้สาระน่ะ ไม่มีไรมากหรอก แค่รู้สึกว่าวันเวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ

วันๆนึงที่ผ่านมาเราทำอะไรไปบ้าง? ก็มีแต่เรื่องเดิมๆ แต่พอคิดว่า เราโชคดีแล้วที่ได้เกิดมา ก็ทำให้มีความสุขขึ้นนิดนึง ตอนนี้นอยกะผลสอบ TOEIC ไม่ได้ตามที่หวังไว้ เสียดายตังค์ 555+ แต่ก็ไม่เป็นไร ถึงว่าเราได้ลองได้ เริ่มแล้ว...

เบื่อกับการรอคอย เบื่อกับการเดินทาง เบื่อกับการปั้นหน้า ให้ดูดี มั่นใจ ทั้งๆที่ใจกลัว กลัวมากๆ หมดกะเสื้อผ้าไปหลายตังค์ ทำไม ทำไม ทุกคนต้องหลงใหลได้ปลื้มและตัดสินกันด้วย สิ่งที่ฉาบเอาไว้ที่ภายนอก...แค่ความสวยงามที่ฉายฉวย กลับบ้านไปล้างออก ถอดทิ้ง...ทุกอย่างก็จบ...

มีอยู่วันนึง อ่านการ์ตูนจนตาแดง...เอาง่ายๆ ว่ามันอักเสบ...แล้วก็เป็นผื่นขึ้นที่ขาแล้วก้อแขน...ตกกะใจมาก เพราะอะไร? ตอนนี้ดีขึ้นล่ะ(แต่ยังไม่หายดี) เพราะไปหาหมอ(สวย) 555+

มนุษย์น่ะ ตอนที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ก็ทำได้แค่หัวเราะกับร้องไห้เท่านั้นเอง... ดังนั้น ถ้าตอนนี้ มีความสุขที่สามารถให้กับตัวเอง ก็จะคว้ามาให้ได้...แม้เป็นความสุขเพียงน้อยนิดก็ตาม...

...Always...

คิดถึง...คิดถึงสิ่งที่ผ่านมา...

คิดถึง...สิ่งที่สูญหาย คิดถึง...วันพรุ่งนี้ที่เคยมี

ไร้สาระน่ะ ไม่มีไรมากหรอก แค่รู้สึกว่าวันเวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ

วันๆนึงที่ผ่านมาเราทำอะไรไปบ้าง? ก็มีแต่เรื่องเดิมๆ แต่พอคิดว่า เราโชคดีแล้วที่ได้เกิดมา ก็ทำให้มีความสุขขึ้นนิดนึง ตอนนี้นอยกะผลสอบ TOEIC ไม่ได้ตามที่หวังไว้ เสียดายตังค์ 555+ แต่ก็ไม่เป็นไร ถึงว่าเราได้ลองได้ เริ่มแล้ว...

เบื่อกับการรอคอย เบื่อกับการเดินทาง เบื่อกับการปั้นหน้า ให้ดูดี มั่นใจ ทั้งๆที่ใจกลัว กลัวมากๆ หมดกะเสื้อผ้าไปหลายตังค์ ทำไม ทำไม ทุกคนต้องหลงใหลได้ปลื้มและตัดสินกันด้วย สิ่งที่ฉาบเอาไว้ที่ภายนอก...แค่ความสวยงามที่ฉายฉวย กลับบ้านไปล้างออก ถอดทิ้ง...ทุกอย่างก็จบ...

มีอยู่วันนึง อ่านการ์ตูนจนตาแดง...เอาง่ายๆ ว่ามันอักเสบ...แล้วก็เป็นผื่นขึ้นที่ขาแล้วก้อแขน...ตกกะใจมาก เพราะอะไร? ตอนนี้ดีขึ้นล่ะ(แต่ยังไม่หายดี) เพราะไปหาหมอ(สวย) 555+

มนุษย์น่ะ ตอนที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ก็ทำได้แค่หัวเราะกับร้องไห้เท่านั้นเอง... ดังนั้น ถ้าตอนนี้ มีความสุขที่สามารถให้กับตัวเอง ก็จะคว้ามาให้ได้...แม้เป็นความสุขเพียงน้อยนิดก็ตาม...

:::..Do you..:::

^^ ดีค่ะ 555+ ไปวัดมาอีกแล้วล่ะ จริงๆ ว่าจะไปสักการะพระศพ พระพี่นางอ่ะ แต่ว่าน้องที่ไปด้วยเข้าไม่ได้ก็เลยไม่ได้เข้า ก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้วเพราะมาไปแล้วครั้งนึงอ่ะ จริงๆ แล้ว ที่บ้านอยากได้หนังสืออ่ะนะ เลยให้มาเอาให้ ก็เลยไม่ได้กลับไป ก็ช่างเหอะ รู้แค่ว่า "ร้อนแสรดดด อ่ะ ร้อนเจี้ยะๆๆๆ" ร้อนจนอยากร้องไห้เลยอ่ะ 555+

พอเข้าไม่ได้ก็เลยตัดสินใจ เข้าไปไหว้พระแก้วมรกตแทน เห่อๆ เย็นมั่กๆๆ นี่ล่ะหนา บารมี หุหุหุ

ชีวิตช่วงนี้ก็ .... อนากไป เที่ยว...555+ แต่งบน้อย เด่วว่าจะไปเที่ยวเกาะเกร็ด 555+

อืม...น่าเบื่อจังเลยนะ...ทำไมช่างว่าง...ขนาดนี้??

Kiss

อืม...นี่เรากะลังทำอะไรอยู่นะ??

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เห่อๆ

เปลืองเงินดีแท้เลยเนอะ

บอกได้คำเดียวว่า ........น่าเศร้า...

สิ่งที่ชั้นตามหา...คืออะไร??

...Always...

คิดถึง...คิดถึงสิ่งที่ผ่านมา...

คิดถึง...สิ่งที่สูญหาย คิดถึง...วันพรุ่งนี้ที่เคยมี

ไร้สาระน่ะ ไม่มีไรมากหรอก แค่รู้สึกว่าวันเวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ

วันๆนึงที่ผ่านมาเราทำอะไรไปบ้าง? ก็มีแต่เรื่องเดิมๆ แต่พอคิดว่า เราโชคดีแล้วที่ได้เกิดมา ก็ทำให้มีความสุขขึ้นนิดนึง ตอนนี้นอยกะผลสอบ TOEIC ไม่ได้ตามที่หวังไว้ เสียดายตังค์ 555+ แต่ก็ไม่เป็นไร ถึงว่าเราได้ลองได้ เริ่มแล้ว...

เบื่อกับการรอคอย เบื่อกับการเดินทาง เบื่อกับการปั้นหน้า ให้ดูดี มั่นใจ ทั้งๆที่ใจกลัว กลัวมากๆ หมดกะเสื้อผ้าไปหลายตังค์ ทำไม ทำไม ทุกคนต้องหลงใหลได้ปลื้มและตัดสินกันด้วย สิ่งที่ฉาบเอาไว้ที่ภายนอก...แค่ความสวยงามที่ฉายฉวย กลับบ้านไปล้างออก ถอดทิ้ง...ทุกอย่างก็จบ...

มีอยู่วันนึง อ่านการ์ตูนจนตาแดง...เอาง่ายๆ ว่ามันอักเสบ...แล้วก็เป็นผื่นขึ้นที่ขาแล้วก้อแขน...ตกกะใจมาก เพราะอะไร? ตอนนี้ดีขึ้นล่ะ(แต่ยังไม่หายดี) เพราะไปหาหมอ(สวย) 555+

มนุษย์น่ะ ตอนที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ก็ทำได้แค่หัวเราะกับร้องไห้เท่านั้นเอง... ดังนั้น ถ้าตอนนี้ มีความสุขที่สามารถให้กับตัวเอง ก็จะคว้ามาให้ได้...แม้เป็นความสุขเพียงน้อยนิดก็ตาม...

:::..Do you..:::

^^ ดีค่ะ 555+ ไปวัดมาอีกแล้วล่ะ จริงๆ ว่าจะไปสักการะพระศพ พระพี่นางอ่ะ แต่ว่าน้องที่ไปด้วยเข้าไม่ได้ก็เลยไม่ได้เข้า ก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้วเพราะมาไปแล้วครั้งนึงอ่ะ จริงๆ แล้ว ที่บ้านอยากได้หนังสืออ่ะนะ เลยให้มาเอาให้ ก็เลยไม่ได้กลับไป ก็ช่างเหอะ รู้แค่ว่า "ร้อนแสรดดด อ่ะ ร้อนเจี้ยะๆๆๆ" ร้อนจนอยากร้องไห้เลยอ่ะ 555+

พอเข้าไม่ได้ก็เลยตัดสินใจ เข้าไปไหว้พระแก้วมรกตแทน เห่อๆ เย็นมั่กๆๆ นี่ล่ะหนา บารมี หุหุหุ

ชีวิตช่วงนี้ก็ .... อนากไป เที่ยว...555+ แต่งบน้อย เด่วว่าจะไปเที่ยวเกาะเกร็ด 555+

อืม...น่าเบื่อจังเลยนะ...ทำไมช่างว่าง...ขนาดนี้??

Kiss

อืม...นี่เรากะลังทำอะไรอยู่นะ??

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เห่อๆ

เปลืองเงินดีแท้เลยเนอะ

บอกได้คำเดียวว่า ........น่าเศร้า...

สิ่งที่ชั้นตามหา...คืออะไร??

::...$ometime's...::

โล่งอก

โล่งอกอย่างเป็นที่สุด รู้สึกว่า ตลอดสี่ปีที่เรียนภาษาอังกฤษมาอย่างไม่เป็นผู้เป็นคน
กะอีก10ปีที่ ได้รู้จักมันมา มีวันนี้แหล่ะที่ใช้มันอย่างคุ้มค่าที่สุดแล้ว
เพราะมันเป็นการพูดอังกฤษเดี่ยวที่ยาวนานที่สุด ครั้งแรกในชีวิต 10นาทีน่ะ ทุกคน!!! (แต่เอาเข้าจริงๆ น่าจะน้อยกว่านี้นะ)

น่าภูมิใจซ้ะ 555+ ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยพอใจกับการพูดของตัวเองเท่าไหร่ แต่ก็ดีใจกับการมีส่วนร่วมของทุกคน
ดีใจที่เพื่อนๆ ฟังออก และ เข้าใจ หัวเราะ ซึ่งเราเองก็งงเหมือนกัน ว่าตกลง มันขำใช่ม้ะ??
นึกว่าจะไม่มีใครขำซ้ะอีกอ่ะนะ เห่อๆ

ดีใจจังเลยน้า...แต่ก็ยังไม่ถึงที่สุด เพราะว่า เกรด จะออก อาทิตย์หน้านี้แล้ว เห่อๆ c+ นะๆๆ ขอร้อง
ศุกร์นี้เหลือสอบอีกตัว ก็ไม่ค่อยชิว เพราะว่า เทอมนี้ เข้าเรียนไป 3 ครั้ง อืม...สุดยอดไปเลยเนอะ 555+

สิ่งที่อยากทำหลังจากนี้ไป ก็ยังไม่รู้เหมือนกันเฮะ
รู้แต่ว่า ถ้าค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป จะดีกว่า
จริงๆ แล้ว ยังไม่รู้ตัวเองต่างหากล่ะ ว่าจะทำอะไร 555+

เรื่องการสอบ ตัวนี้เป็นตัวที่เครียดมาตลอด3สัปดาห์ที่ผ่านมา
หา อ. ไปสองครั้ง อ. แก้แกรมม่าตรึมเลย เป็น อ. คนที่สองที่บอกว่า ควรพัฒนาอย่างยิ่ง 555+
แต่...รอดมาได้ไง จนถึงตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน??
อ. ท่านนึงเคยบอกเอาไว้ เมื่อตอน ปี 2 "คนอย่างเธอ ต่อให้เรียนภาษาอังกฤษอีก 20 ปีก็ไม่ดีขึ้นหรอก"
ตอนนี้เหลืออีก 18 ปี คำพูดยังฟังลึกในหัว และในก้นบึ้งหัวใจเลยล่ะ ฟังแล้วอึ้งไปเลย เห่อๆ

ตอนนี้อยากบอกเหลือเกินว่า กรูทำได้...กรูทนได้...ถึงแม้จะไม่ได้ดี ถึงกับได้ เกียรตินิยม แต่ก็ทำสำเร็จ
เหลืออีก 1 วิชาเอกที่เป็นกังวล...

"Where is my wall?It's forniture in my room."
คำนี้เลย แย่ชะมัด ใครขโมยไปว้ะ??? สาปแช่งแมร่งได้ E !!!
แค้นว่ะ ถ้าเกิดมันกลับมา get A ไปเลย
กลับมาเถิด ขอร้อง~~~~!!

สุดท้าย สิ่งที่อยากจะบอกคือ...

หลงรักเอจิว่ะ ปากsexyชิ--- แบบว่า เช่า คิทาโร่มาดู
หล่อแบบ แบบ อย่างหล่ออ่ะ กระชากใจมากๆ  ///
ยายยังชม 555+ แต่กระนั้น ดูแล้ว คิดถึง ทักกี้
ที่แท้ ทักกี้ ภาคหน้ายาวนี่เอง 555+
เอจิ~~~~~!!
กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ


shinmai-28-